Dayıoğlu Günlüğü

Dün akşam her lazım olduğunda yaptığım gibi bulduğum ilk Petrol Ofisi istasyonuna daldım, benzin aldım. Ödemesini yaparken yıkama mı verelim, kola mı? sorusuna arabamı hiç benzincide yıkatmadığım için kola cevabını verdim ve iki kutu kola aldım. Eve geldiğimde kolaları eve çıkartmayı unuttum ve bugün sabah da arabamı iş yerinin önünde bir yere park ettim. Kola kutuları uzun süre güneş altında kalıp öğlen sıcağını yedikçe şişmişler. Yarım saat önce arabaya gittiğimde birisinin üst kısmı epeyce şişmiş hatta hafifçe tıslatarak gaz kaçırmaya da başlamıştı. Hemen problemli gördüğüm kutuyu arabadan dışarı çıkartıp çöpe bıraktım.

Diğer kutuyu muayene ettim, formu bozulmamıştı. Yavaşça kutuyu aldım ve arabanın sağ koltuğunda ayak altı bir yere gölgeye bıraktım. Yüz metre gitmiştim ki büyük bir gürültü ile kutu patladı, arabanın içerisinde ne var ne yoksa kolaya bulandı. Kıyamayıp atmadığıma pişman oldum, bana da ders olsun ama malzemenin üst kısmı (çekip açılan kapak değil tüm üst yüzeyi) da pek şirin çıktı. Sonuçta, kendi şapşallığım sonucunda Petrol Ofisi’nden kola bombası almış oldum. Kulağıma küpe, bir daha arabada (gölgede bile olsa) teneke kutu bırakırsam iki olsun.

This entry was posted on Cumartesi, Ağustos 4th, 2007 at 4:03 pm and is filed under Hayat. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.